Tagi:

stres

MBSR – KURS REDUKOWANIA STRESU W OPARCIU O MINDFULNESS

by Magdalena Grzesło 04/01/2026

Autor: Magdalena Grzesło

MBSR (ang. Mindfulness Based Stress Reduction) to 8-tygodniowy program redukcji stresu oparty o rozwój uważności. Został opracowany w latach 70-tych przez profesora Jona Kabat-Zinna i jego zespół w Klinice Redukcji Stresu na Uniwersytecie Medycznym w Worcester, Massachusetts (USA).

Kursy prowadzone są na całym świecie przez certyfikowanych nauczycieli wg oryginalnego programu i przy zachowaniu ustalonych pierwotnie standardów. To świecka metoda edukacyjna, która łączy techniki medytacji z naukowym dorobkiem psychologicznym. Jest niezależna od wiary czy ideologii.

MBSR opiera się na badaniach naukowych wykazujących jego skuteczność w poprawie umiejętności koncentracji, redukcji stresu i większej odporności na negatywne emocje.

CZY TEN KURS JEST DLA MNIE?

Kurs przeznaczony jest dla osób dorosłych bez względu na wiek, etap życia czy sprawność fizyczną. Szczególnie polecany jest dla tych, którzy doświadczają w życiu nadmiernego stresu związanego z przeciążeniem zadaniami, presją czasu, czy obecnym stale napięciem.

PRAKTYKOWANIE UWAŻNOŚCI WSPIERA:

➡️ w radzeniu sobie ze stresem wywołanym różnymi sytuacjami życiowymi jak utrata lub zmiana pracy, utrata bliskiej osoby, trudności w relacjach, rozwód, starzenie się, choroby, wypalenie zawodowe.

➡️ w radzeniu sobie z cierpieniem, przewlekłym bólem, wahaniem nastroju, bezsennością

➡️ w poprawie jakości życia dla osób pragnących świadomego, zdrowego, radosnego życia, zachowując równowagę pomiędzy sferą zawodową i prywatną

➡️ osoby pracujące w służbie zdrowia, szkolnictwie, w placówkach szkolno-wychowawczych

JAKIE KORZYŚCI MOGĘ UZYSKAĆ?

✅ Obniżenie fizycznych i psychicznych symptomów stresu

✅ Poprawę nastroju i polepszenie zdrowia

✅ Radzenie sobie z trudnymi emocjami

✅ Większą świadomość swojego ciała i jego zasobów

✅ Zdolność do respektowania własnych granic

✅ Poprawę relacji z otoczeniem dzięki świadomej komunikacji

✅ Umiejętność radzenia sobie z bólem

✅ Poprawę zdolności koncentracji

✅ Wzrost samooceny i akceptacji siebie

JAK PRZEBIEGA KURS?

Czas trwania kursu to 8 tygodni, w trakcie, których odbędzie się:

🟡 8 spotkań każde po 2,5h dydaktyczne /można dołączyć stacjonarnie lub online lub hybrydowo/

🟡 warsztat praktyki medytacji „Dzień Uważności”

🟡 praktyka własna uczestnika kursu w oparciu o udostępnione materiały

TEMATY KOLEJNYCH SESJI:

Spotkanie 1: Pierwszy smak uważności

Spotkanie 2: Autopilot i umysł początkującego

Spotkanie 3: Uważna praca z ciałem

Spotkanie 4: Zrozumieć stres

Spotkanie 5: Myśli to tylko myśli

Spotkanie 6: Uważna komunikacja w relacjach

Spotkanie 7: Zadbaj o siebie, nikt nie zrobi tego lepiej

Spotkanie 8: Uważne życie w pełni

TERMINY SPOTKAŃ

8 spotkań w środy 19:30-22:00 rozpoczynając od 18 lutego 2026.

18.02; 25.02; 04.03; 11.03; 18.03; 25.03; 1.04, 15.04

Dzień Uważności w dniu 12.04 / godziny 10.00-16.00

GDZIE BĘDĄ ODBYWAĆ SIĘ SPOTKANIA?

Centrum Rozwoju Moc Kreacji, ul. Gen. Karcza 11, Kraków

/można dołączyć stacjonarnie lub online lub hybrydowo/

CO OTRZYMAM W RAMACH KURSU?

✅ Komplet profesjonalnych materiałów edukacyjnych na każdą sesję

✅ Nagrania praktyk medytacyjnych do samodzielnej praktyki

✅ Wsparcie nauczyciela, doświadczonego praktyka uważności

✅ Zaświadczenie o ukończeniu kursu MBSR (pod warunkiem ukończenia go w całości)

ILE TO KOSZTUJE?

Kurs MBSR to doskonała inwestycja w Twoje zdrowie, samopoczucie, zrównoważone życie

Koszt udziału: 1199 zł

KTO PROWADZI KURS?

Magdalena Grzesło certyfikowana nauczycielka praktyk Mindfulness i prozdrowotnego programu MBSR – Mindfulness Based Stress Reduction, którego autorem naukowym jest Jon Kabat Zinn. Certyfikat i rekomendację uzyskała w procesie edukacji w Polskim Instytucie Mindfulness, którego partnerem merytorycznym jest The Institute for Mindfulness Based Approaches (IMA). Autorka bloga o Sztuce Uważnego Życia https://bemindfulness.pl, wieloletnia praktyczka medytacji, organizatorka kursów i warsztatów rozwojowych, instruktorka jogi.

CHCĘ WZIĄĆ UDZIAŁ, CO DALEJ?

Napisz do mnie, kierując swoje zgłoszenie udziału albo wszelkie pytania, wątpliwości.

Chętnie na nie odpowiem.

Mail: kontakt@bemindfulness.pl

Mobile: +48 516 375 707

Zapraszam do wspólnych doświadczeń,

Magdalena Grzesło

04/01/2026 0 comments

Edukacja

Rezyliencja – sztuka powrotu do równowagi

by Magdalena Grzesło 09/05/2025

Autor: Magdalena Grzesło

W życiu każdego pojawiają się momenty trudne, które wytrącają nas z równowagi – stres, kryzys, niepewność. Nie da się ich uniknąć, bo cierpienie jest nieodłączną częścią życia, ale możemy przejść przez nie z większą łagodnością i zasobami wewnętrznej siły.

Tu właśnie pojawia się rezyliencja – wewnętrzna zdolność do „odbijania się” od życiowych ciosów. To ona pozwala nam odnaleźć równowagę w chaosie, elastycznie dostosować się do zmian i wyciągać lekcje z porażek.

Osoby rezylientne:

lepiej radzą sobie ze stresem
potrafią dostosować się do zmieniających się okoliczności,
szybciej wracają do równowagi,
uczą się na błędach, zamiast się nimi obwiniać,
sięgają po wsparcie, zamiast się zamykać na nie

Choć brzmi jak supermoc, rezyliencja nie jest darem dla wybranych. To umiejętność, którą każdy z nas może rozwijać – dzień po dniu. Jej fundamentem jest elastyczność psychiczna, umiejętność regulowania emocji, adaptowania się do zmian i czerpania siły z własnych zasobów – emocjonalnych, zdrowotnych i relacyjnych.

To pojęcie wywodzi się z łacińskiego „resilire”, czyli odskakiwać, odbijać się. Termin ten był najpierw używany w fizyce do opisywania materiałów, które po odkształceniu wracają do pierwotnego kształtu – jak sprężyna czy guma.

Dopiero w XX wieku psychologia zaczęła używać go do opisu ludzi, którzy po trudnych doświadczeniach potrafią wrócić do równowagi – a nawet wzrastać. Przełomowe były badania Emmy Werner nad dziećmi z trudnych środowisk, które mimo niesprzyjających warunków rozwijały się zdrowo. To one pokazały, że odporność psychiczna może być wykształcona, a nie tylko dana „z natury”.

Co wspiera rezyliencję?

Uważność /mindfulness/
Praca z emocjami
Postawa działania, zamiast unikania
Wsparcie bliskich
Wdzięczność i współczucie
Sen, ruch, jedzenie

Uważność – brama do rezyliencji

Nie da się budować odporności psychicznej bez bycia tu i teraz.
Uważność (mindfulness) to sposób na odzyskanie kontaktu ze sobą. Pozwala dostrzec swoje emocje, zanim nas zaleją. Uczy łagodności wobec myśli i ciała. Wspiera regulację emocji, zmniejsza napięcie i pomaga szybciej wrócić do równowagi po stresie.

To dzięki niej zaczynamy postrzegać trudności nie jako katastrofy, ale jako wyzwania, z którymi możemy pracować.

Praca z emocjami

Koło Emocji amerykańskiego psychologa Roberta Plutchika wyróżnia osiem podstawowych emocji, które są uniwersalne i występują u wszystkich ludzi niezależnie od kultury: radość, zaufanie, strach, zaskoczenie, smutek, wstręt, złośc, oczekiwanie. Większość z nich nie jest „przyjemna”. Ale unikanie ich tylko pogłębia napięcie. Przyjmowanie emocji z ciekawością i bez osądu to jedna z najważniejszych praktyk rezyliencji.

Pomocne mogą być:
– psychoterapia,
– techniki oparte na pracy z ciałem (np. joga, oddech, relaksacja),
– zauważanie i zmiana zniekształceń poznawczych („myśli to nie fakty”),
– pisanie dziennika, listów
– współczucie i łagodność dla siebie

Postawa działania zamiast unikania

Rezyliencja nie oznacza braku trudności, lecz zdolność do stanięcia im naprzeciw. Osoby, które rozwijają tę umiejętność, podejmują działania mimo lęku. Nie zawsze wiedzą, jak będzie, ale robią krok.
To nie perfekcja. To obecność i otwartość na próbę.

Wsparcie bliskich – nie musisz być sam

Relacje są kluczem. Nie chodzi o to, by mieć tłumy wokół siebie, ale by mieć choć jedną osobę, przy której możesz być sobą. Wsparcie społeczne nie tylko chroni przed skutkami stresu, ale i wzmacnia wewnętrzne poczucie własnej wartości i przekonanie o super automocy. Czasem największym aktem siły jest powiedzenie: „potrzebuję pomocy”.

Współczucie i wdzięczność

Łagodność dla siebie i innych, to nie słabość, ale źródło odporności
Współczucie, zarówno wobec siebie, jak i innych, łagodzi wewnętrzny krytycyzm i redukuje stres, co pozwala szybciej wracać do równowagi po trudnych doświadczeniach. Dzięki niemu rozwijamy poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego, które jest fundamentem odporności psychicznej.

Wdzięczność to praktyka, która pomaga zauważać nie tylko to, co trudne, ale przede wszystkim to, co możliwe – nawet w obliczu wyzwania. Kiedy potrafimy dostrzegać małe iskry dobra na co dzień, wzmacniamy w sobie nadzieję, sens i wewnętrzną siłę, które są potrzebnymi zasobami w momentach próby. To właśnie one sprawiają, że zamiast się załamać – rośniemy.

Sen, ruch, jedzenie

Ciało i umysł są nierozerwalnie połączone. Dbanie o jedno wspiera drugie. Zadbaj w szczególności o:

Mózg – to on steruje naszą zdolnością do adaptacji

Regularnie ćwicz umysł: rozwiązuj łamigłówki, ucz się nowych rzeczy, trenuj uważność.
Praktykuj medytację – nawet kilka minut dziennie wspiera neuroplastyczność i pomaga lepiej radzić sobie ze stresem.

Ruch – szczególnie ten umiarkowany, codzienny

Wybierz aktywność, którą lubisz – spacer, joga, taniec, rower. Już 30 minut ruchu dziennie poprawia nastrój, obniża poziom kortyzolu i wspiera regenerację układu nerwowego.

Zdrowe odżywianie – najlepiej w stylu śródziemnomorskim

Postaw na warzywa, owoce, ryby, orzechy i oliwę z oliwek. Dbaj o regularność posiłków i unikaj gwałtownych skoków cukru – stabilny poziom glukozy to stabilniejszy nastrój i większa odporność na stres.

Sen – regularny, wystarczająco długi, regenerujący

Wprowadź rytuały wieczorne: wyciszenie, ograniczenie ekranów, łagodna muzyka lub ciepła kąpiel. Staraj się chodzić spać o tej samej porze – sen to nie luksus, tylko fundament równowagi.

Ograniczenie używek, toksyn, leków zaburzających pracę układu nerwowego

Zwróć uwagę na to, co wpływa na Twoją energię i jasność myślenia. Ogranicz alkohol, kofeinę, energetyki i przetworzoną żywność – nawet niewielkie zmiany mogą znacząco poprawić samopoczucie psychiczne.

Rezyliencja nie oznacza, że nic Cię nie złamie.

Oznacza, że kiedy to się stanie, znajdziesz w sobie siłę, by wstać – może nie od razu, ale na pewno.

Jeśli masz w sobie gotowość, by rozwijać tą umiejętność – zacznij od małych kroków.
Oddechu. Spaceru. Uważnej rozmowy. Wybaczenia sobie jednego dnia słabości. Zdrowego posiłku. To wystarczy na start.

Na podsumowanie pytanie dla pogłębienia refleksji:
„A co, jeśli w chwili cierpienia jest tyle samo życia, ile w chwili radości?”…

09/05/2025 0 comments

Edukacja

PRZEBODŹCOWANIE, DOLEGLIWOŚĆ PRZYSZŁOŚCI

by Magdalena Grzesło 09/01/2023

Autor: Magdalena Grzesło

LUKSUS NUDY

W praktyce uważności (mindfulness) jesteśmy zachęcani do obserwowania zdarzeń i badania pojawiających się doznań wszystkimi zmysłami.

Nie jest to wielkim wysiłkiem we współczesnym świecie. Gdzie spojrzysz, gdzie ucho przyłożysz – wszędzie obecny jest nadmiar bodźców.

Kolorowe reklamy, tony zdjęć, video na stronach internetowych, zapach zanieczyszczonego powietrza i wszechobecny hałas.

Luksusem okazuje się trwanie w ciszy.

Często nie potrafimy się na nowo w niej odnaleźć. Obserwuję podczas prowadzonych warsztatów, że bycie w ciszy zamiast relaksem bywa dla Uczestników stresogenne. Oddaliliśmy się od tego, co jest w istocie naszą naturą.

NADMIAR BODŹCÓW GENERUJE STRES

Ilość bodźców i informacji, które codziennie wchłaniamy przekracza możliwości Naszego systemu nerwowego. Wszystko wokół przyspiesza. Korzystamy z coraz szybszych aut, Internet też przyspieszył na przestrzeni lat. Przesyłamy i wchłaniamy coraz więcej danych, w coraz krótszym czasie.

Rozwój technologii jest super. Ale zapominamy o tym, że ewolucyjnie „przyspieszamy” wolniej.

Nasz umysł pracuje wolniej i mniej wydajnie niż tego od niego oczekujemy.

Potrafimy zapamiętać więcej informacji, ale nie potrafimy przetworzyć ich dla własnego użytku.

Ludzkie organizmy reagują na nadmiar wrażeń analogicznie jakby groziło im realne zagrożenie, niebezpieczeństwo.

Istnieją badania naukowe, które mówią o tym, że przeciętny Amerykanin wchłania dziennie taką porcję informacji, jakby ktoś mówił do niego przez 12 h bez przerwy. Wyobraź sobie jak trudne fizycznie byłoby przyjęcie tego doświadczenia. Brrr….

To nie wszystko.

Sporo z wchłanianych przez Nas informacji jest nieprzyjemnych, straszących, potęgujących lęki, co generuje dodatkowy i niepotrzebny stres. Nie zawsze przecież sytuacje, którymi Nas karmią stają się realnym doświadczeniem. I pomimo tego, że emocjonalny lęk w końcu mija (albo nie), pozostałości „stanu alarmowego” w organizmie pozostają.

Odczuwanie stresu uruchamia w ciele człowieka produkcję hormonów odpowiedzialnych za postawienie organizmu w podwyższonej gotowości i mobilizację do walki z zagrożeniem lub ucieczki przed nim. Podnosi się ciśnienie krwi i stężenie glukozy. Przyspiesza metabolizm, nadnercza produkują adrenalinę. Organizm pracuje w trybie stresu na podkręconych obrotach i spala przy tym znacznie więcej energii.

Ewolucyjnie stres jest nam potrzebny. Chroni, alarmuje. Zagrożenie utraty zdrowia pojawia się wtedy, kiedy pomiędzy okresami „alarmów” nie zadbamy właściwie o stan odprężenia i relaksu.

A jeśli nie zadbamy i pozwolimy sobie na chroniczny, przewlekły stres – uruchomimy stopniową destrukcję wszystkich układów Naszego organizmu. Z tego miejsca zaczną pojawiać się dolegliwości takie jak bezsenność, ciągły niepokój, problemy z trawieniem, zaburzenia nastroju, choroby układu oddechowego, krążenia czy choroby autoimmunologiczne.

Wróćmy jednak do zagadnienia nadmiaru bodźców.

ROLA KORY PRZEDCZOŁOWEJ W PRZYSWAJANIU INFORMACJI

Skonfrontowany z olbrzymią ilością informacji człowiek szybko je przyjmuje, selekcjonuje, ale zbyt mało czasu poświęca na ich analizę i refleksję. Mózg przytłoczony danymi, których nie może przetrawić, skraca ścieżkę przetwarzania informacji. Niestety pomija przy tym ważny swój fragment, jakim jest kora przedczołowa.

To obszar mózgu najmłodszy z punktu widzenia ewolucji. Odpowiada za modyfikowanie swojego zachowania w zależności od kontekstu. Czyli ogólnie mówiąc za nasze społeczne zachowania takie jak empatia, świadoma komunikacja, kontrola emocji, świadome dokonywanie wyborów.

Przebodźcowany człowiek napotyka na trudności w relacjach z innymi, traci perspektywę spojrzenia na problemy i wybory ze zdrowym dystansem, trudniej radzi sobie z emocjami i stresem.

Ostatecznie obojętniejemy albo stajemy się nadwrażliwi, znerwicowani.

Ewolucja będzie postępować, co do tego nie ma żadnych wątpliwości.

Aby zwiększyć możliwości „trawienia” nadmiaru informacji mózg musiałby zwiększyć objętość włókien nerwowych odpowiedzialnych za szybkość przekazywania sygnałów pobieranych przez zmysły. To z kolei wymagałoby lepszego ukrwienia i dodatkowych połączeń neuronalnych, które musiałaby pomieścić nasza ograniczona w pojemności czaszka. To rozwiązanie wymaga więc długiego czasu i nie jest zależne od naszych działań.

Jak sobie więc radzić z nadmiarem bodźców w codziennym życiu?

RELAKS JEST NIEZBĘDNY

Mamy zaprogramowaną zdolność organizmu powrotu do równowagi – do homeostazy.

Nasz układ nerwowy składa się z układu współczulnego (odpowiadającego za mobilizację do zaspokajania potrzeb) i z układu przywspółczulnego (dbającego o ulgę i odprężenie po okresie aktywności czy walce z zagrożeniem). Jeden aktywuje działanie – drugi je hamuje.

Te dwa układy funkcjonują naprzemiennie regulując gospodarkę hormonalną i równoważąc objawy doznawane w ciele.

Jeśli sprawnie przełączamy się pomiędzy jednym i drugim układem, wtedy organizm utrzymuje równowagę i zdrowie. Jeśli któryś z układów zaczyna działać w przewadze, może to doprowadzić do objawów przewlekłego stresu, nerwicy, nadmiernej apatii, stagnacji czy depresji.

Po każdym okresie aktywności umysłowej czy fizycznej zadbaj o dostateczny odpoczynek. Pozwól organizmowi na regenerację i odnowę. Szukaj ukojenia w obcowaniu z przyrodą, spacerując po lesie czy parku, wsłuchując się w odgłosy natury. Muzyka w słuchawkach, scrollowanie smartfona czy kolejny odcinek serialu nie ograniczy dostatecznie dopływu bodźców.

TECHNIKI MEDYTACYJNE

W ostatnim czasie techniki medytacyjne zrobiły się bardzo popularne. To kolejne narzędzie, które wpiera organizm w przywróceniu homeostazy. Do tego dostępne dla Ciebie zawsze i w zasadzie bezkosztowo.

Na Uniwersytecie w Los Angeles przeprowadzono badanie naukowe testujące wpływ medytacji na pracę mózgu. Dwie grupy ochotników zostały zbadane rezonansem magnetycznym. Pierwsza grupa ludzi medytowała regularnie, druga nie praktykowała tych technik.

Badanie wykazało, że medytacja zwiększa neurogenezę czyli powstawanie nowych komórek nerwowych i połączeń między nimi, w móżdżku i hipokampie. A to obszary mózgu odpowiedzialne m.in. za regulowanie emocji, regulację czuciową i nabieranie perspektywy.

Aby medytacja była skuteczna konieczna jest jej regularność. Zalecane jest medytowanie minimum 30-40 min każdego dnia. Aby uruchomić procesy neurogenezy proces nie powinien być krótszy niż 8 tygodni.

„Osoby, które stale medytują mają ponad przeciętne zdolności przywoływania pozytywnych uczuć, zachowywania równowagi emocjonalnej i angażowania się w świadome działania.” – tak skomentowała wyniki badań kierująca nimi w LA Eileen Luders

Aby medytacja była skuteczna konieczna jest jej regularność. Zalecane jest medytowanie minimum 30-40 min każdego dnia. Aby uruchomić neurogenezę, cały proces nie powinien być krótszy niż 8 tygodni.

To nie przypadek, że kurs MBSR (Mindfulness Based Stress Reduction), który mam przyjemność cyklicznie organizować i prowadzić, został rozplanowany na okres 8 tygodni i wyposaża kursantów w nagrania medytacji do codziennej samodzielnej praktyki. Proces zmian w obszarach mózgu zostaje zainicjowany. Przy osobistym, pełnym zaangażowaniu Uczestniczków efekty kursu są potęgowane.

Czym jest kurs MBSR?

Więcej informacji pod linkiem: https://bemindfulness.pl/czym-jest-kurs-mbsr/

DEPRYWACJA SENSORYCZNA – FLOATING

Temat deprywacji sensorycznej poruszyłam w osobnym artykule na moim blogu.

Zerknij pod link: https://bemindfulness.pl/deprywacja-sensoryczna-floating/

Źródła:
Andrzej Fedorowicz – Focus.pl
Ewa Sułkowska-Saidel – wykład „Plastyczność mózgu”
Wikipedia

09/01/2023 0 comments

O mnie

A KIEDY POWIEM SOBIE DOŚĆ

by Magdalena Grzesło 13/09/2021

Autor: Magdalena Grzesło

Cześć, mam na imię Magda.

Tworzę tego bloga, aby podzielić się z Tobą pewną historią i następstwami, jakie ze sobą przyniosła.

Kilka lat temu moje sielsko anielskie życie nie wyglądało tak barwnie i kolorowo jak na zdjęciach, które możesz znaleźć na moich social mediach.

Przekazany mi w surowym wychowaniu perfekcjonizm narzucał swoje tempo życia. Poprzeczka nawet pod samym sufitem wciąż szeptała mi do ucha „sky is the limit”, możesz więcej, kto jak nie Ty! Dasz radę!

Starając się dogonić przysłowiowy własny ogon i zadowolić otoczenie, z aktorskim zacięciem i siłą drwala odgrywałam wszystkie narzucone mi role. Idealnej córki, matki, żony no i oczywiście pracownika korpo. Sukcesy a i owszem, były. Ale były także frustracje, rosnące oczekiwania, rozmnażające się jak króliki dodatkowe obowiązki i zadania. Lekko nie było, ale czułam się potrzebna, chwalona, silna i ważna.

Może i trwałabym w tym kołowrotku chomika do dzisiaj, gdyby nie wydarzenia, które uświadomiły mi, że swoim postępowaniem owszem, może i wygram challenge na wzornik stulecia, ale mogę też nie dobiec do mety w całości.

Ciało zna odpowiedź!

To nie tylko tytuł interesującej książki M.Siems’a ale także zwrot idealnie pasujący do kolejnych zdarzeń, które na szczęście okazały się dla mnie uzdrawiające w swoich skutkach.

Nie ma nic złego w rzetelnym wykonywaniu zadań, realizowaniu się w swoim zawodzie czy wypełnianiu codziennych obowiązków. Pod warunkiem jednak, że potrafimy z równie należytą starannością planować regularny odpoczynek i uczestniczyć w nim z pełnym oddaniem swojej uwagi.

Tego na tamten czas nie potrafiłam. Nie dbałam o to. Może nie byłam świadoma, że wybrany styl życia naraża mnie na permanentny stres…? Stres może być sprzymierzeńcem, bo motywuje do działania czy do ucieczki w sytuacji zagrożenia. Jednak może także okazać się destrukcyjny dla zdrowia, jeśli nie jest dostatecznie równoważony ukojeniem, odpoczynkiem.

Nie chciałam zatrzymać się sama, zatrzymało mnie mądrzejsze moje ciało.

Nabawiłam się poważnych problemów zdrowotnych. Lista badań zajęła ryzę papieru a ja robiłam przeciągi w korytarzu przychodni przemieszczając się pomiędzy gabinetami lekarzy przeróżnej specjalności. Objawów było całe mnóstwo. Chorowała prawie każda część mojego ciała.

Diagnoza mnie nie zaskoczyła. Jak w każdym filmie o podobnej fabule usłyszałam „proszę zwolnić tempo życia”. Ale poważnie rzecz ujmując przyczyną wszystkich moich dolegliwości okazał się nadzwyczaj wysoki poziom kortyzolu. To hormon, który wzmacnia działanie adrenaliny i noradrenaliny, dzięki czemu organizm lepiej radzi sobie w sytuacjach stresu. Zwiększa poziom glukozy we krwi, ponieważ w takich warunkach organizm potrzebuje zwiększonej energii. O samym kortyzolu i jego wpływie na organizm napiszę osobny post.

Na tamten czas nie oddawałam zwycięstwa walkowerem. W starciu stres vs ja wciąż miałam ambicje na puchar.

Poddałam się dopiero wtedy, kiedy moje chroniczne przemęczenie, problemy ze snem, zaburzenia apetytu czy niekontrolowane wybuchy złości zaczęły negatywnie wpływać na moje relacje z najbliższymi. Byłam tak nieznośna, że nie tylko opuszczali mnie bliscy, ale najtrudniej było mi ze sobą samej.

Znasz piosenkę O.N.A „A kiedy powiem sobie dość”? Przyszedł dla mnie właśnie TEN moment.

A ponieważ prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie, jedna Dobra Dusza podsunęła mi propozycję udziału w kursie Redukcji Stresu MBSR. Słowo stres i redukcja w tytule brzmiało jak „w punkt”. Zresztą byłam wtedy na takim skraju wyczerpania, że przyjęłabym nawet arszenik w małych dawkach, gdyby tylko miało to pomóc.

Do dzisiaj udział w tym kursie uważam za kluczową decyzję w moim życiu i jedyne czego żałuję, to to, że nie wzięłam w nim udziału świetlne lata wstecz.

Kurs był dla mnie początkiem drogi do uzdrowienia. Ciała, samooceny, relacji z innymi.

Dzięki niemu odnalazłam siebie taką, jakiej nie znałam nigdy wcześniej.

Nie była to droga bez wybojów, potknięć czy chęci odwrotu. Przypominam sobie mój pierwszy Dzień Uważności, gdzie największym moim zmartwieniem było to, jak wytrwam w milczeniu kilka godzin. Wytrwałam i chciałam więcej.

Wszystko na tej drodze okazało się niezbędnym elementem procesu zmiany trybu życia, który wcale się nie zakończył.

Mindfulness to styl życia a nie podręczna apteczka. Kurs tą podróż rozpoczyna a od Ciebie zależy, czy pozostaniesz na tej ścieżce czy wrócisz na stare tory. Czy warto? Dla mnie warto. Ale mogę nie być tutaj obiektywna, bo jestem absolutnym mindful-freakiem.

Obserwując każdego dnia, miesiąca, roku jak pozytywne zmiany czyni w moim życiu nie mogę tej wiedzy, umiejętności i postawy zatrzymać tylko dla siebie. Chcę, jak każdym dobrem, dzielić się nim z innymi.

Dlatego podjęłam decyzję o wkroczeniu na ścieżkę Nauczyciela MBSR w Polskim Instytucie Mindfulness, gdzie nie tylko przykładnie pogłębiałam wiedzę pod okiem znakomitych międzynarodowych nauczycieli, regularnie praktykowałam z najlepszymi, ale i zyskałam grono wspaniałych przyjaciół.

Uff…Dobrnęliśmy wspólnie do Tu i Teraz. Dziękuję za Twoją uwagę.

Może ta historia będzie dla Ciebie inspiracją do zmiany w życiu, może zachęci Cię do udziału w kursie albo śledzenia moich postów a może okaże się wcale nieprzydatna.

To też w porządku.

Jeśli zaciekawił Cię temat mindfulness, zachęcam Cię do śledzenia moich przyszłych postów.

Bądź zdrowa, bądź zdrowy.

Ściskam, Magda

13/09/2021 0 comments